Astrologie
Astrologie behoort tot de oudste wetenschappen op aarde. Al in de prehistorie, zon 30.000 jaar geleden, deed de mens waarnemingen aan de hemel, zoals vondsten in China lijken aan te geven. Ook in de Himalaya zijn tekenen hiervan uit zeer vroege tijden aangetroffen. Ook later in Babylonie, Syrie, Egypte, bij de Mayas, de Incas, de Azteken, bij de Indianen in NoordAmerika, de Kelten, de Germanen en ongetwijfeld bij nog meer culturen, werd de sterrenhemel bestudeerd, in kaart gebracht en in verband gebracht met aardse gebeurtenissen. In de oudheid waren astrologie en astronomie één. Pas in de 13e eeuw is hier een scheiding tussen opgetreden. Onder invloed van de kerk is de astrologie lange tijd als ketters en verkeerd beschouwd. Sinds de laatste decennia van de vorige eeuw groeit de belangstelling voor de astrologie weer en kan men via haar in contact komen met de natuurlijke ritmes en ontwikkeling van het leven op aarde, zowel voor de mensheid of een land als voor een individu. De astrologie hoeft tegenwoordig ook niet meer als strijdig met religie gezien te worden, maar kan als juist volkomen in harmonie daarmee beleefd worden. Met de prachtige afbeeldingen van de dierenriemtekens in de ramen van de kathedraal van Chartres heeft men dat (in de Middeleeuwen) vanuit de school van Chartres al laten zien.
|